tekst: Joanna Wojtecka

foto: Dreamstime

Gdy oglądamy różnego rodzaju zawody bądź pokazy, zawsze największą uwagę przyciągają ogiery. Na czym polega ich niewytłumaczalny magnetyzm? Czym spowodowane jest tak duże zainteresowanie? Wyraźnie zarysowana muskulatura, sprężysty, energiczny ruch, a może donośne, pełne siły, odwagi, przyprawiające o szybsze bicie serca rżenie jest wytłumaczeniem tego zjawiska. Ogiery - kwintesencja męskości zamknięta w ciele zwierzęcia!

Gorący temperament oraz indywidualność to dwie najbardziej charakterystyczne cechy, które najczęściej przypisywane są ogierom. Jako wierzchowce odznaczają się odwagą i hartem ducha, w codziennej pracy wykazują się niezwykłą inteligencją, zarówno w dobrym, jak i złym tego słowa znaczeniu. Ogiery to konie, które potrzebują przywódcy. Na pewno nie osoby karzącej zbyt często, ale takiej, która stanie się dla nich autorytetem, do której będą odnosić się z szacunkiem i obdarzą ją zaufaniem.

Pomimo wyżej wymienionych zalet, bardzo często można spotkać się z opinią, że ogiery są niebezpieczne, agresywne, niezrównoważone i nieprzewidywalne w swoich zachowaniach. Problem pojawia się także wtedy, gdy próbujemy znaleźć odpowiedni hotel dla naszego pupila. Wiele pensjonatów nie przyjmuje ogierów pod swój dach, tłumacząc, że są to konie stwarzające dużo problemów, którym trzeba zapewnić indywidualne warunki. Postrzegane są jako zwierzęta głośne, powodujące w stajni duży harmider. To tylko nieliczne zarzuty kierowane pod adresem tych zwierząt. Gdzie leży problem, skoro jedni uważają je za wspaniałe rumaki, a drudzy za konie z piekła rodem? Problemem jest tutaj człowiek i jego niewiedza.

Jak już wcześniej wspominałam, ogiery są bardzo inteligentne i doskonale potrafią kojarzyć pewne fakty. Bardzo często, gdy mamy do czynienia z młodym ogierem, nie widzimy niczego złego w jego zachowaniu, jednak może się zdarzyć tak, że z upływem czasu zauważymy pewne zmiany. Najpierw zdarza się delikatne podszczypywanie spowodowane m.in. chęcią uczestniczenia w zabawie lub zwrócenia na siebie uwagi. Następnie obserwujemy kolejne objawy niezadowolenia czy nudy – ocieranie się z dużym naciskiem bądź grzebanie przednią nogą. Jednak te z pozoru niegroźne zachowania powinny być odpowiednio zinterpretowane po to, aby w późniejszym czasie nie pojawiły się nowe problemy. Nasz rumak może zacząć coraz częściej i coraz mocniej podgryzać nas, kiedy jesteśmy odwróceni do niego plecami. Przestaje zwracać uwagę na nasze polecenia, staje się coraz bardziej agresywny i zaczyna nam brakować pewności, czy jesteśmy w stanie nad nim zapanować przy wykonywaniu najprostszych czynności, np. wyprowadzaniu na padok bądź czyszczeniu zwierzęcia. Jak uniknąć podobnych problemów? Jak sprawić, aby nasz ogier był przyjazny? Wreszcie postawmy pytanie najważniejsze: czy na pewno potrzebny nam ogier.

Jeżeli już zdecydujemy się posiadać ogiera, musimy upewnić się, czy nasz wybraniec jest w odpowiednim stopniu zaznajomiony z człowiekiem. Pamiętajmy, że bardzo ciężko jest zlikwidować negatywne zachowania u dorosłych ogierów. Przede wszystkim musimy zapewnić mu odpowiednie warunki egzystencji. Zacznijmy od podstaw.

W poprzednim wydaniu ,,Koni i Rumaków” – 1 (357) styczeń 2010 w tekście ,,Ocena ogierów Janów Podlaski 2009” zamieściliśmy błędnie nazwisko Jerzy Białonóg, a powinno być Jerzy Białobok. Za pomyłkę bardzo przepraszamy.

Pełny artykuł oraz wiele innych cennych informacji oraz praktycznych porad znajdziesz w najnowszym, lutowym wydaniu Koni i Rumaków.